"Η Ζωή μπροστά σου" με την Άννα Βαγενά.

 "Η ζωή μπροστά σου" του Ρομαν Γκαρί,
βραδάκι Παρασκευής στην Ραφήνα.
Αγαπάω πολύ την Αννα Βαγενά.
Το "Γάλα" ήταν μια από τις Καλύτερες,
Δυνατές, Συγκλονιστικές παραστασεις που έχω δει. 
Ο,τι κι αν παίξει είναι Υπέροχη.
*
Η ζωή μπροστά σου, είναι μια πολύ τρυφερή και όμορφη ιστορία αγάπης ανάμεσα σε έναν μικρό Άραβα και μια μεσήλικη Εβραία που έχει αναλάβει να τον μεγαλώσει.
Δάκρυ και χαμόγελο πάνε μαζί.
Σχέση δυνατή,απόλυτη.
Αλήθειες για την ζωή, τους ανθρώπους,
τα συμφέροντα, τις θρησκείες, την αφοσίωση,
την Αγάπη.

 
Ο μικρός πρωταγωνιστής απλά Εκπληκτικός!
Οι άλλοι δύο ηθοποιοί εξαιρετικοί,
και η Αννα Βαγενά ΗΘΟΠΟΙΟΣ (όλα κεφαλαία!)
Μια όμορφη βραδυά με συγκίνηση και πολιτισμό στο προαύλιο του Γυμνασίου-Λυκείου της Ραφήνας μας.
Σας ευχαριστούμε.

(οι φωτος δεν είναι πολύ καλές...
έχω ένα θέμα με την νυχτερινή φωτογράφηση.
Θα μάθω όμως, που θα μου πάει!)

Καλή εβδομάδα να έχουμε!

 

Ραφήνα σχεδόν βραδάκι...

Και μετά άρχισε να βρέχει,
και τα ματ γλιστρούσαν.
Η γιόγκα μας διακόπηκε απόψε...
Μύριζε όμως τόσο όμορφα!
Και μου αρέσει τόσο πολύ να πέφτει αυτή η χλιαρή βροχή πάνω μου...
 

"Και γύρω τους η θάλασσα".

Παρουσίαση του βιβλίου 
"Και γύρω τους η θάλασσα"  
του πρώτου της Αφροδίτης Βακάλη 
έγινε στον Ιανό στις 23/11/13. 
Το βιβλίο μου το χάρισε η φίλη μου η Ντία και η Αφροδίτη μου έγραψε αφιέρωση,

 και αμέσως το δάνεισα στην φίλη Σταυρούλα
που μου το επέστρεψε πριν μια εβδομάδα.
Μόλις τέλειωσα λοιπόν το βιβλίο.
Ενδιαφέρουσα ιστορία,
στέρεοι χαρακτήρες, όμορφη πλοκή.
Το χάρηκα.
Ιδιαίτερη αδυναμία στην ηρωϊδα Μαρία,
την ζωηρή ατίθαση κοπέλα γεμάτη πάθος για Ζωή,
έρωτα και ελευθερία.
-μου θύμισε και λίγο την"Στέλλα",
 στην ανάγκη της για ανεξαρτησία.-
Θαυμάσια η ατμόσφαιρα του νησιού,
νιώθεις την αλμύρα, τον αέρα,
και την θάλασσα γύρω τους...
*

 Εδώ σε φωτό της Καίτης από την ημέρα της παρουσίασης.

Αποσπάσματα διάβασε η κα Φιλαρέτη Κομνηνού,

Η συγγραφέας μαζί με  τους παρουσιαστές.

Αφροδίτη,
 σου εύχομαι Καλή επιτυχία και στο νέο βιβλίο που μαθαίνω οτι έχεις ήδη έτοιμο!

"Βλέμμα", έκθεση φωτογραφίας των παιδιών του 18 Άνω.

Στο Γκάζι στην Τεχνόπολη χθες 
για να δούμε την έκθεση φωτογραφίας των παιδιών του 18 Άνω. 

"Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα".
Τι άλλο να προσθέσω;
Απλώς μερικές φωτος με την δικιά μου ματιά.
Και ένα μεγάλο Μπράβο σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν
με τις ιδιαίτερες, δυνατές, προσωπικές, με φαντασία εικόνες τους.
Μπραβο και για την προσπάθεια στον δύσκολο αγώνα τους.

Έμεινα να κοιτάζω ώρα αυτή την φωτογραφία.
Με αγγίζει απίστευτα και ακόμα δεν ξέρω γιατί.

Καλό μας απόγευμα.

Γιόγκα στην παραλία.

Το απόγευμα κάναμε το μάθημα της γιόγκα
στην παραλία.
Ξεχνάς την ζέστη, τα ξεχνάς όλα 
και οι ασκήσεις,
 η κάθε κίνηση παίρνει μια άλλη αίσθηση και την νιώθεις διαφορετικά μέσα σου,
 στο σώμα σου, στο νου σου.
Βαθιές αναπνοές και γεμίζεις θαλασσινή αύρα,
σηκώνεις τα χέρια ψηλά και νομίζεις οτι χώνονται στα σύννεφα...
Υπέροχη εμπειρια.
Πράγματα απλά που μπορείς να τα κάνεις και
σου αλλάζουν την διάθεση, σου αλαφρώνουν την καρδιά και το νου.
Εβγαλα λίγες φωτος.
Την άλλη φορά θα βγάλω περισσότερες.

Κουβεντούλα πριν αρχίσουμε...

Επισκέψεις!

Η Σίσσυ η δασκάλα μας, περιμένει υπομονετικά να έρθουν όλες.

Τα "πουλέν" μας!

 Μ. και Π.

"Χορευτής". Π., Μ., Ε., και Λ.

Ε.

Το υπέροχο "δέντρο" της Σίσσυ.

"Μισοφέγγαρο".

Να το ξανακάνουμε!!!

Ενα απόγευμα στο κέντρο.

Ένα απόγευμα κατέβηκα στο κέντρο για να δω μιά έκθεση
και την φίλη  μου την Ντία.
Η έκθεση είναι στο Booze  και  ονομάζεται  Eros Re-covered.

.Εδώ η συμμετοχή του Σπύρου Κ. ενός πολύ καλού φωτογράφου που τον γνωρίζω από το Φλικρ.

 Μου άρεσε πολύ η πινακίδα, το ροζ κτίριο στο στενό δρομάκι.

Στην πλατεία Αγίας Ειρήνης,
 βρίσκω την όλη σύνθεση σουρεαλιστική! 
και το γκράφιτι πολύ Καλό!

Μετά στο "Στο βάθος κήπος".
-η φωτό της φίλης μου Ντίας -

Χυμός πορτοκάλι  με μια δόση κονιάκ... μου αρέσει πολύ!

Η "αγάπη" επέμβαση της Ντίας στον αναπτήρα της.

Και λίγο "πειραγμένο" ...

Ενα όμορφο απογευματόβραδο, με κουβέντα, καλή διάθεση,
την Ντία και 
σε όμορφη φιλική ατμόσφαιρα.

Γραμμένο στον τοίχο του γηπέδου της Ραφήνας.

Καλό μας Σαββατοκύριακο,
φιλιά.

Μπαμπάδες, Χατζηδάκις και μπόρα καλοκαιριάτικη.

Αυτό το μικρό αγοράκι γύρω στα 7; του εδώ,

 θα γινόταν ο μπαμπάς μου, ο μπαμπάς μας. 

Ο μπαμπάς της Ελευθερίας και της Κατερίνας.

Την θυμαμαι εκείνη την μέρα, τις φωτογραφίες της τράβηξε
η θεία Κατίνα, η αδελφή του.
Εμείς τα μικρά είμαστε ευτυχισμένα, είχε ήλιο, 
πιο κεί έπαιζαν οι γάτες μας,
η Κατερίνα κρατάει και μια σοκολάτα!,
 μας άρεσε να ποζάρουμε στην κάμερα της θείας...
 είμαστε δίπλα στον μπαμπά και στην μαμά.
Δυό χρόνια  μετά ο μπαμπάς "έφυγε".

Εκρυβε αγάπη στη σιωπή και στις φωνές το σπίτι μας, τότε...

20 χρόνια από τότε που έφυγε και ο Μάνος.

Το απόγευμα μια δυνατή μπόρα ξέπλυνε τα πάντα,
και ταίριαξε με το μέσα μου.

Είναι που όσα χρόνια κι αν πέρασαν εγώ νιώθω ακόμα ορφανό.
Είναι που ήταν η μέρα των Μπαμπάδων σήμερα.

Είναι που αγαπάω τις μελωδίες και τα λόγια του Μάνου.

Είναι που αγαπάω και την βροχή.